EPPPL 2020: Έκθεση για την Ελλάδα
Στέλιος Τσεβάς
Δικηγόρος, Υπ. Διδάκτωρ (Δίκαιο Χωροταξίας), LLM (Δημόσιο Δίκαιο), PgD (Δημόσιες Συμβάσεις - King’s College London)
Στην πρώτη μου έκθεση για το σύστημα δημοσίων συμβάσεων στην Ελλάδα, εντοπίζω τρεις κατηγορίες σημαντικών εξελίξεων: τις έκτακτες ρυθμίσεις για την πανδημία COVID-19, τις διαδικασίες λόγω προσφυγικής κρίσης και την επιφυλακτικότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας στην εφαρμογή των Οδηγιών του 2014.
A. Ξέσπασμα COVID-19
Από την αρχή της πανδημίας, η Κυβέρνηση κατέφυγε σε Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), εισάγοντας ευρείες παρεκκλίσεις από τις Οδηγίες του 2014 για την ταχεία προμήθεια υγειονομικού υλικού. Επιτράπηκε η απευθείας ανάθεση με 3ήμερη πρόσκληση στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Υγείας, με μοναδικό κριτήριο τη χαμηλότερη τιμή και την επάρκεια προμήθειας.
Η ΕΑΔΗΣΥ εξέδωσε τη Γνωμοδότηση Α10/2020 επισημαίνοντας τους κινδύνους σύγχυσης και καθυστερήσεων, ενώ αργότερα με τη Γνωμοδότηση Α23/2020 υπογράμμισε ότι η επίκληση εξαιρετικής κατεπείγουσας ανάγκης εξασθενεί όσο αίρονται τα περιοριστικά μέτρα.
B. Προσφυγική Κρίση
Με τον Ν. 4650/2019 εμπλέκεται το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας στη διαχείριση των Κέντρων Υποδοχής, επιτρέποντας προσφυγή στη διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση ανεξαρτήτως αξίας για λόγους εθνικής ασφάλειας και δημόσιας τάξης.
Γ. Σημαντική Νομολογία
- Απόφαση ΣτΕ 1259/2019: Έννομο συμφέρον προσβολής της διακήρυξης από μη συμμετέχοντα υφίσταται μόνο όταν συγκεκριμένος όρος αποκλείει παρανόμως τη συμμετοχή του ή καθιστά ουσιωδώς δυσχερή την υποβολή προσφοράς.
- Απόφαση ΣτΕ 1722/2020: Ο δικαστικός έλεγχος περιορίζεται σε προφανή σφάλματα ή ελλείψεις αιτιολογίας, εφόσον η αναθέτουσα αρχή δεν έκρινε την προσφορά ασυνήθιστα χαμηλή.